Bit tou’n 6. Säptämber konnen wie, wan wie man genouch Lust, Tied un foar aal’n genouch Teuros hääbe, noch älke Wiekeneende, toumäts uk smoals ap twoo Skützenfeste bie uus inne Naite fiehre.

Bie uus wude dät Skützenfäst fröier un aleer inne Buurskup Hollen ouheelden. Die Skützenverein häd deer uk een groote Skjoothalle. As iek noch een litjet Bäiden waas, wude die Fugel in Roomelse fonne Stange hoald. Dät Fäst hiet domoals uk uurs, nämlik Kriegerfäst. Die Kriegerverein hiede uk aan Skjootstand in Thyen’s Dannen ap Oosternboarch. Dät waas sun groot Fjauerkaant inne Gruund sunner Muuren un Dak. Bloot deer, wier do Kärdele studen tou skjooten, waas een Unnerdak. Ap dän uur Eende waas sun loangen Skacht, wier ap dät Ziel deeroane skeeten wude. Eenmoal sunt Johann, min litje Bruur Hans un iek deer waigeen. Wie wüül’n Hülsen säike, do deer in dän Sacht liegen. Wie wieren gans flietich deerbie tougoang, as ap moal wäl gans läip böalkede. Wie noomen so gau as wie man kuden Rietuut, un die Kärel ron bääte uus ien un skoold as aan Bäisembiender. So fäl as Johann kuden Hans un iek nit loope. Die stuud al bie Göttken appe Dom, wilst wie bee noch unner dän Wierträit truchkjoope moasten. Nu hieden wie bee dät uk boalde skaffet, man nu hieden wie dät Mallör. Dät froaie Marienerhoamd fon min Bruur waas stukken. In dän Oanker ap sien Sleeuwe waas een groote Klinke. Fon dät Stiekelwier hääbe wie in Huus fertäld, moasten wie ja wäägen ju Klinke, man jo nit fon dän Skjootstand, wier juust aan Skütze Skjooten öiwje wüül, wilst wie deer in dän Skacht hääruumekroopen.