• Jobs
  • Immo
  • Auto
  • Kleinanzeigen
  • Trauer
  • Hochzeit
  • Guide
  • Shop
  • Tickets
  • nordbuzz
  • Fußball
  • Werben
  • Kontakt
 
NWZonline.de Nachrichten Kultur

Fortsetzungsroman: „Düsterwater“ Teil 22

04.04.2017

Oldenburg He schruk ut’n Slaap hoch. En Kloppen. Dor kloppde well an sien Autofenster. Dat kunn he nu gor nich bruken. Verslapen dreihde he de Autoschiev runner.

„Forstmeester Blanke. Se stahn hier al siet güstern, draff ik mal fragen, wat Se hier to söken hebbt?“ wull de Kerl buten weten.

„Woso, ik stör hier doch nümms und butendem, worum draff ik hier nich parken?“ froog he.

„Parken in de Wald is verboden, und dat is hier keen Parkplatz. Wo koomt wi denn hen, wenn all Lü sük man eenfach so in de Wald stellen?“ Dat Gesicht keem hum bekannt vör, he wuss blot nich mehr, wor he dat inordnen schull.

„Dat heff ik nich wusst. Ich docht, man draff dat.“

„Dat is hier doch kien Campingplatz to’n Övernachten.“

„Hm, ja.“ Blot nix Verkehrtet seggen.

„Na, denn sehn Se nu to, dat Se hier weg komen. Denn drück ik noch mal een Oog to, dat se in mien Waldgebiet stahn.“

Dat weer noch mal good gahn. Blot weg van hier, ehrder de Forstmeester sük noch Gedanken maakde. De stunn dor noch un tövde, dat he offuhr. Blot gau weg. up de Straat drückde he düchtig up Gaspedal. He sehg nich mehr, dat Eduard Kröger na sien Handy greep un telefoneerde.

Wor fuhr he egentlich hen? He weer eenfach ohn groot to överleggen losfahren.

Egal, Hauptsaak weg.

Körte Tied later wurr de Verkehr dichter, de Lü wullen all na de Arbeid. So full hum ok dat Auto, wat hum nakeem, egaal worhen he fuhr, nich op.

Wieder vörn weer de Straat afsperrt, de Polizei kontrolleerde de Fahrtügen. Wat nu? Wat schull he maaken. Umdreihen? Nee, gung nich, de Geländewagen leet sik nich so licht dreihn. Egaal, wat he dee, he keem hier nich weg, ahn dat he opfull...

Dor keem ok al en Beamten up sien Wagen to. Gas un weg? To laat.

„Fohrtügkontrull. Wiesen Se us bidde mal hör Papeern.“

-----

„Hebbt ji dat al hörd? Se hebbt Hannes Kuhlmann to faten kregen, he is in een Kontrull komen“, geev Emma bi’n Backer to’n Besten.

„Nee, würrelk? Is dat wohr?“, wull Alwine weeten.

„Jo, dor kannst di aver up verlaten“.

„Good, dat se hum ennelk hebbt. Een föhlde sik ja nich mehr seker. Nich uttodenken, de ganze Tied löppt hier en Mörder free wat rum“, Alwine schüddelde sük.“ Man, ik heff jo al jümmers seggt, mit de Keerl stimmt wat nich.“

„Alwine, nu holl di mal torügg“, see Willi. „Mariechen, de deit mi leed. De ganzen Jahren hett se nich wusst, mit well se verheirad is. De kann mi duurn.“

„Ach, Mariechen. De kann mi mal, de hollt dat anners ok nich för nödig, sük mit mi to unnerhollen“, geev Alwine patzig torügg.

„Nu bedaar di man. Wi hebbt noch genoog to doon. Help mi man lever de Backwaren to sorteern un quatsch nich so veel rum“, meende Willi grantig un verswunn na achtern in de Backstuv, van wo he Brot na vörn in den Laden halen wull.

„Na, mit de hest du dat aver ok nich eenfach“, see Emma nu wat lieser, dormit Willi dat nich mitkreeg.

„Segg mal, stimmt dat ok, dat he den Studenten ok ofmurkst hett?“

„Also, wat ik so hörd hefft, ik kann dat noch nich mit Gewissheit seggen, ist dat woll so. Un hest dat ok al hörd, mit de DNA hebbt se faststellt, dat Andreas Wolken un de Student Vadder un Söhn sünd, wat seggst du nu?“

„Nee! Dat is ja to intressant. Dat harr ik nie nich docht.“ Alwine wull nu ok alls weeten.

„Meinzeit, steihst du hier jümmers noch. Nu pack doch mal mit an! Kann ja woll nich angahn, de ganze Tied blot an’t Snötern.“ Willi keek hör düll an.

„Also, ik mutt wedder los, tschüß denn ok“, beielde Emma sik to seggen un maakte, dat se ruutkeem.

-----

De Afkaat seet neven Hannes Kuhlmann, de över sien Recht upklärt worren weer. Dat Verhör weer al en halve Stunn togang.

„Dat mit Andreas Wolken kunn en Unfall west hebben. Wenn he mit Wucht mit de Kopp op ne scharpe Kant fulln is, is dat möglich. Man, wenn dat en Unfall weer, woso hebbt Se nich de Polizei ropen? Wi köönt sowat doch faststellen. Ik verstah dat nich, dat Se Herrn Wolken mit in den Sarg daan hebbt.“ Glöckner harr de Akten un de Ergevnisse vör sik liggen.

„Mien Mandant weer in Panik un is dorvan utgahn, dat hum nümms dat glövd“, sä de Afkaat.

„Jo, un wat schulln denn de Lü seggen. De wussen doch all van de Stried um dat Land, un denn . . . .“

„Herr Kuhlmann, dat Snacken schullen Se mi överlaten, dat is beter för Se“, full hum de Afkaat in’t Wurt.

„Un wat weer mit Piet van Oldendorp? Weer dat ok en Unfall?“ froog Glöckner nu.

„Dat, dat weer...“

„Herr Kuhlmann, se schölt mi dat Snacken överlaten“, keem dat noch mal van den Afkaat.

„Laten se us erst mal hörn, wat se gegen Herrn Kuhlmann vörliggen hebbt.“

„Faten wi kort tosamen.“ Glöckner nickde Küster to, de vördroog: „De erste Fall weten Se, Andreas Wolken. Wi hebben de Talismann van Andreas Wolken in dat Huus van Hannes Kuhlmann funnen. De tweede Fall, de Student Piet van Oldendorp, de na us DNA-Vergliek de Söhn van Andreas Wolken weer un de dör en Slag up Kopp to Dode komen is. De Dadwaffe is luut KTU de sülvern Lüchter, de wi in dat Huus van Herrn Kuhlmann sekerstelld hebbt.“

Fortsetzung folgt

Meine Themen: Verpassen Sie keine für Sie wichtige Meldung mehr!

So erstellen Sie sich Ihre persönliche Nachrichtenseite:

  1. Registrieren Sie sich auf NWZonline bzw. melden Sie sich an, wenn Sie schon einen Zugang haben.
  2. Unter jedem Artikel finden Sie ausgewählte Themen, denen Sie folgen können.
  3. Per Klick aktivieren Sie ein Thema, die Auswahl färbt sich blau. Sie können es jederzeit auch wieder per Klick deaktivieren.
  4. Nun finden Sie auf Ihrer persönlichen Übersichtsseite alle passenden Artikel zu Ihrer Auswahl.

Ihre Meinung über 

Hinweis: Unsere Kommentarfunktion nutzt das Plug-In „DISQUS“ vom Betreiber DISQUS Inc., 717 Market St., San Francisco, CA 94103, USA, die für die Verarbeitung der Kommentare verantwortlich sind. Wir greifen nur bei Nutzerbeschwerden über Verstöße der Netiquette in den Dialog ein, können aber keine personenbezogenen Informationen des Nutzers einsehen oder verarbeiten.