Schortens - Zum Jahresanfang hat Georg Schwitters beim Neujahrsanblasen in Schortens ein plattdeutsches Gedicht des Bildhauers Boy Lornsen von Sylt zitiert:
„An d‘ sessd Dag
Gottvader see : Un nu maak ik de Minsch. Dat word mien Meisterstück. Mit dat Mannsbild fung he an. De Madam keem achteran.
Gottvader geev sük bannig Mööh, dat sien Mensch van ‘t Beste kreeg: flinke Hann‘ un stramm Benen, Nöös un Ohren un ok noch Tähnen, un wat so ‘n Mann noch bruken deit för de Arbeid un de Freud.
Een Adam, de alleen kampeert, is ohn de Eva nich vööl wert. Lütt Eva un hör Egenaart harr he bit tolesd upspaart, denn de Schöpfung vun diss‘ Daam weer ‘n vigelienschen Kraam.
Ut Adams Ribb (‘t kann anners kien!) hett he hör maakt. Un wunnerschöön ! So tröe, so leev un so apartig, flink un flietig un weekhartig. De söte Snuut, dat Engelshaar, de flinke Tung, kreeg he fein klaar, un allns an de rechte Stee, rund un drall, waar ‘t passen dee, nich to fleidig, nich to dick. Bloots hör Moors kreeg düchtig Schick.
Daar stunn de Deern, de Bösten drall, un tööv ja up den Sündenfall. Lütt Eva weer de Schöpfung Kroon. Gottvader harr sien Dagwark daan. He geev sien Menschen babenup So ‘n lütt bet‘ Grips in hörn Kopp (Kunnen ja swaar Tieden kamen, dat se den Grips maal nödig harrn), un denn puus‘ he sien Odem dör, bit dat de Minsch lebennig weer.
Deerten, Planten, Water, Land geev he nu all in Minschenhand, up dat se sien Schöpfung plegen hüm to Ehr un hör to ‘n Segen.
De sessde Dag gung daarmit rüm. Weer allns sowied in ‘t Lood. Gottvader keek nochmaal rundüm, un wat he seeg, weer good!“
Man dat ganz Jahr över seggt wi to Anfang van d’ Kark: „Uns Hülp steiht in d’ Naam van de Heergott, de Himmel un Eer maakt hett“. Disse Satz passt doch ok an d‘ Anfang van’t nee Jahr. „Uns Hülp steiht in d’ Naam van de Heergott, de Himmel un Eer maakt hett“, so Schwitters.
