M

it so ’n poor Bööm un Strüük in mien Gaarden un Straat hebb ’k maal wer mien egen „Indian Summer“, so as man dat moi bunt farvt Harvstloov in Noordamerika un Kanada betekent. Bloß dat düert nich lang, mit de upkaamend Koll un Wind is de moie Pracht flink as villicht sogor gefährlich natt Schmeerkraam up Straat un Footpad.

Dorüm moot dat flink van de Footpadden wegfeegt werden. Aaber is dat nich so, all wat moi un good is, düert nich immer so lang. Dat lecker Eten is flink van ’n Disch, dat moi Kunzert düert good twee Stünnen un so kann ’n noch veel uptelln, wat moi is, aaber ok flink vörbi. So is ’t ok mit dat moi Harvstloov.

Man kann henkaamen wor man will, överall wor de Lü in Harvst de Blö harkt oder feegt, sünd se doröver an schelln. „De oll Schietblö – jeden Dag moot ’n d’r wer nee bi – wor kummt dat bloß all her (wat ’n Fraag, vansülvst boben ut de Bööm).“ Denn hebb ’k ok all hört: „Man schull de oll Boom dor wegnehmen!“ Dat seggt se besünners denn, wenn dat Barkenblö sünd, wiel de ja so lütt sünd.

Ick hebb noch nüms hört, de dorbi seggt hätt, dat man nu de upharken moot, de uns dissen Sömmer so veel Suerstoff un Schadden spendt un in Harvst so moi utsehn hebbt, un dat kann ’n ja licht dorför don. Dorto sörgt disse „oll Blö“ för goden Humus. Nu word de Arbeid in een Straat, wenn’t üm Loov geiht, för so ’n Deel Naabers faaken schlecht verdeelt. De een hätt de Schadden dorvan un in ’n Harvst weiht de Blö naa d’ Naaber hen, un de hätt denn van Naabers Bööm un Blö de Arbeid.

Dorto givt ’t öller Naabers un süchse, de jüst nich so good up Stück sünd. Naabers, dat schulln nich bloß de achter d’ Heeg wen. Wer kien good Naaberschkop hätt oder nich hemmen will, de verpasst ganz veel in sien Leven.

Nu givt dat ok Minschen, de holt de Blö an lewsten noch mit ’n Loovsuger to d’ Boom rut, bevör de naa un naa all up d’ Grund weiht. Dat sünd denn ok de, de achter jedet Bladd bold anrönnt un villicht up ’n Buuk krupend ünner een Heeg dat letzt Bladd, wat sick dor versteken hätt, ruttogriepen. Dorbi dä sick doch so mennigeen lütt Deert in Winterdag freuen, wenn dor noch ’n poor Blö as Schuul in ’n Gaarden to finnen wärn, so as dat van de Ämter ok af un an vörschlaan word.

Mi schoot nu up eenmaal in ’n Kopp, wu dat woll wär, wenn man ut so een Blöharkeree in een Naaberschkop een lütt „Blö-Party“ maakt. Wi Minschen fiert doch geern, un man versöcht ut jede Gelegenheid wer een Fier to maaken un dorbi to eten, drinken un lüstig to wen. Man sitt binanner bi ’t Angrillen, Afgrillen, bi ’n „Fun-Loop,“ bi ’n grood Football-Mesterschkop, Püttbeer, Katuffelarnt, Luchter, School-ut-Fiern un bi woll ok noch veel anner Gelegenheiden.

Well van ’t Öller oder Krankheid nich so veel harken oder fegen kann, word hulpen un de deit ’n bäten mehr för de Fier dorto un los kann ’t gaahn. So kann man dat „Dankfest van Blö“ fiern, de uns so veel Goods in ’n letzten Sömmer geven hebbt. Villicht kummt dorbi jüst bi uns Klimawannel ok een anner Denken över de Natuur, de „Schietblö“ oder de Boom up, de villicht an Kant maakt werden schull.