So tomaal över Nacht hätt mi nu in ’n Harvst een düchdig Verkolln „ut de Schluren rutschmeten“. Wat schall ’k maaken, mien Kraft is van hunnert up twintig daalsuust, ick moot dat, wat jüst düchdig in Ümloop is, flink wer los werden, wiel mien verneelten Rügg dat tomaal upkaamend Pruusten un Hosten gor nich good verknusen kann.
Mien Koornküssen word poormaal an ’n Daag heet maakt un up ’n Hals un dat Gesicht leggt, Ingwertee drunken un överhaupt veel drunken, een Hönnig ut Neeseeland sinnig rünnerschlickert un Hostenmiddel ut Efeu innaahmen un ok inhaleert.
Aaber so ’n dick Verkolln brukt woll sien Tied, de ok nich so ganz moi is. Vitaminen har ’k all vörher genoog innaahmen un ok frisch Luft tankt – dat muss genoog wen. Bloß de oll Gevatter „Maand“ hätt mi vör ’n poor Daag verdammt veel Schlaap naahmen un denn hangt man daagsöver bloß so dorbi daal.
Of dat mithulpen hätt in so ’n Tied mit veel krank Lü? Aaber nu moot mien Liev sick mit all dat, wat ick dorgegen daan hebb, sülvst helpen. Tja, wenn ick ganz genau naa besünner Speziaalböker van Gesundheidsaposteln gaahn schull, denn fehlt dor bestimmt noch dit un dat.
Villicht schull ick in de Böker mehr lesen un weniger schrieven? Aaber mien „Schrievmalligkeid“ hätt sick doch dörsettd, un so hebb ’k överleggt un naaforscht, wat anner Lü gegen een Verkolln vörweg maakt oder wu se so ’n „schnötterig Angelegenheid“ wer an de Sied packen könt.
Van een ostfreeschk Frominsch weet ick, dat se sick een draagen Wullstrümp üm ’n Hals leggt. Se is dorvan övertügt. Enigen schwört up ’t Gurgeln mit Soltwaater. Mit dat Peperkruud, de Kapuzinerkress hebb ’k vergangen Johr mien Afwehr good togang holln un ok een upkaamend Verkolln afwennen kunnt. Bloß dit Johr wull se bi mi nich wassen!
Een heet Footbad van 10-15 Minüten schall good wen, worbi man immer heet Waater naageten schall. Bi ’t Footbad fallt mi in, dat ick as jung Frominsch jeden Mörgen in ’t daunatt Gras lopen bün. Sogor in Winterdag bi 18 Grad Fröst bün ick ’n kört Tied över veriest un hartkantig Schnee lopen. Irgendwenn maal kreeg ick maal ’n düchdig Buukkniepen un dor meen mien Moder: „Dat häst du van dat oll Daulopen!“
Ick meen, de Ursaak wär een anner, aaber ick bün nich mehr dormit anfangen. Dat beduer ick vandaag noch.
Dor har ’k säker mien Afwehr bäter in Rieg hat as vandaag! Aaber Bewegung in frisch Luft is wichtig. Een Fründin van mi löpt mit eern Keerl siet Johrn jeden Mörgen un bi jedet Weer èen Stünnen in ’n Busch. Siet de Tieden hebbt se kien Verkolln mehr hat un sien Bewegen is ’n Bült bäter worden.
För de Enkelkinner kokt se ’n goden Pott vull Höhnerzopp, wenn de sick maal in de School ansteken hebbt. Fröher hätt se eern lütten Jung bi ’n Verkolln Ziepels mit Hönnig upkaakt un de Saft in sien Nuckel daan. Dor is he düchdig nuckelnd mit inschlaapen, un se wär sick säker, üm natürlichen un goden Kraam geven to hemmen.
Immer wer word mi seggt, dat man veel drinken schall. Bi dat Woord Drinken kaam ick up de Journalistin Carmen Thomas, de vör över twintig Johrn naaforscht hätt, wat man mit een „besünnern Saft“ för de Gesundheid all maaken kann, een Saft, de wi sülvst in uns egen Liev produzeert un praktisch ümsünst hebbt. In eer Book „Ein ganz besonderer Saft – Urin“ steiht up de Sied 68: Hat man Halsentzündung oder Angina, wendet man den Harn als Gurgelmittel an. Er heilt wunderbar.
Dor frogt sick so mennigeen, of man wegen de säker ekelig Anglegenheid nich doch lewer wat anners – villicht chemischen Kraam nimmt? Of Chemie- oder Natuurheelmiddel – dat moot jeden för sick entscheden. Up jeden Fall is dat natürelk Vörbugen säker van Vördeel.
