Leer - As Reiner Brinkmann de heet Tee över’t Kluntje in’t Köppke upgeten deit, gnistert dat gewaltig. Man so lang, bit dat düüster, rood-bruun Natt de heel Kluntje ofdeckt. Nu damp’t fix. Brinkmann griept na’t Güüt un dunkt en lüttje Lepel rin – disse sücht ut as’n Sleev. He get‘t de Rohm mit‘n lüttje Schisslaweng in’t Tass. „Tegen de Richt as de Klock geiht. Dat is van Bedüden. Waarum dat? Umdat de Tied wat langsaamer is.“ De Drüppkes van’t Rohm stiegen up van de Baam. Nu kummt de Wolkje. „Proost Tee“, seggt Brinkmann in de Ogenblick, as he sien Tass antillt un na’t Mund föhrt. He hett nich umröhrt un drinkt en Sluck. De Tee sett he nadeem torügg up sien Unnertass.
Reiner Brinkmann hört to de Basen van’t Reederei „Germania Schifffahrt“ ut Leer. De sünd publik worden dör dat Schipp „Warsteiner Admiral“ of hör Fahrten dör’t Haven van Leer. In sien Leven hett he al mit elkeen Tee drunken. To’t Germania hört ok de Teestuuv ut Altstadt daarto, net tegen’t Haven. Se hebben’t faken hör Stammgäste up Visiet, aver ok mennig Touristen. Brinkmann doot Lüü alltieden de bekennt Teezeremonie ut Oostfreesland vör. Dat is en van sien besünners Upgaven, de he nooit togeven will.
Up Platt is Tee en anner Beleevnis
Wat hett nu Plattdüütsk daarmit to doon? „Egentlik nix. Lüü könt ok Hochdüütsk proten un minanner Tee drinken. Aver nu kummt: Dat is’n heel anner Wark, wenn wi to’t Tee Platt proten. So is dat man behagelk, vergnöögt un en bietje eenfache“, seggt de Schipper. Ok to’t Prot mit Geschäftspartners of to’t Vörstellen word bi Brinkmann Tee drunken. Butendeem versöcht’t he mit sien Besöök alltieden Platt to proten.
Proost Tee, leev Paar
Eenmaal, as de Stuuv al lang dicht was, hören’t Brinkmanns Kloppen van’t buten an’t Döör. Daar stunn en Paar ut Belgien. Se sünd up hör Hönnigweken na Leer komen un wullen’t sinnig Tee drinken. So hebbt hör Frünnen hör dat mit up Weg geven. Heel verbaast maken Brikmanns de Döör open. To disse tied hebb se noch över’t Teestuuve wohnt. Se beden’t dat Paar in’t Huus un hören’t sük de Geschichte van de Mann un sien Froo an. Brinkmanns kun’n woll maken, das hör de laat Tied tegen de Sinn was. „Weet ji denn, wo man Tee maken deit?“, fragt Reiner Brinkmann. „Jau, blot even en Teebüdel in Tass doon un Water upgeten…“, antwoorden se – Seker hebbt se kien Platt mitnanner prot‘t. Brinkmanns was’n an smüüstern. Se steken‘t de Keers in Stöövke an un doon‘t Tee up. Wo sük dat gehört mit Kluntje un Rohm. Un nich umröhren. Bold de heel Avend satten’s dor in Stuuv binanner. Över de Frünnelkheid van de oostfreeske Familie kun sük dat Paar blod wunnern.
Van’t Tee to’t Kuur
„So is dat bi uns Oostfreeskes. Wi sünd nich blot gruuv un knapp van Woorden, wi sünd besünners hartlik“, weet Reiner Brinkmann. Wenn he’t Lüü de traditionelle Teezeremonie vördoot, hett he alltieden desülvige Ablauf. De eerst Tass Tee schenkt he in un vertellt Lüü, wo de Tee na Oostfreesland komen is. De tweed Tass düren Lüü sülvst inschenken, waarbi en Stück of wat Fehlers maken. Doröver könen’s se wall lachen. Uplest vertellt he’t Lüü, waar de Teestuuv de heel Teereste henbrengt: Na „Wein Wolff“ in’t Altstadt. De brannen daarvan de lecker Teesöpke. Lüü willen’t hum dat nich so recht glöven. „Daar sall wall wat mit an wesen. Vilicht ok nich. Dat is uns lüttje Geheimnis.“
Nu is dat noch en bietje raar: Van welke Tee is nu prot? Bünting, Thiele of Onno Behrends? „Hier in’t Leeraner Teestuuv schenken’t wi de Leeraner Tee ut. Bünting-Grünpack-Mischung“, vertellt Brinkmann. So is dat ok annerswaar. In Emden maken se Thiele-Tee un in Norden word de Tee van Onno Behrends herstellt. Elk sein Möög.
